Follow by Email

woensdag 14 november 2012

levenslied / song of life 10


Het besef alleen te zijn en te worden gelaten
de oom al weg nadat ik was omgekleed
vader boos toen de veren van zijn zadel
mijn priegelvingers pletten
huilde ik, al had ik een zus
te klein om te spelen
in de wieg haar voetjes trapte
en kraaide met begerig blauwe ogen


The idea to be on my own and left alone
the uncle gone already after I was proper dressed
father mad when the springs of his bike-saddle
crushed my tiny fingers
I cried, yet I had a sister
too little to play
in the cradle trampling her feet
and cooing with eager blue eyes

1 opmerking: