Follow by Email

donderdag 20 juli 2017

Merlijn - a.i.

“Maar wat speelt hier dan? Ik bedoel, wat heeft een intelligentie eraan om, zeg maar, een aantal statische kolonies in te richten die niet meer doen dan zich vermenigvuldigen en zichzelf in stand houden? Ik zie geen hoger plan, iets bruikbaars.”
“Wat is het hogere plan of bruikbare achter een spel? Het scherpt de vermogens van bijvoorbeeld aanval en verdediging. Het heeft een stimulerend effect op wat van belang worden geacht zoals behendigheid, tactiek…”
“Beweer je dat de slaven pionnen in een spel kunnen zijn?”
Merlijn knikte. “Wat anders? Er is zeker geen sprake van evolutie bij de slaven of de prins, al zou je de wisseling van een prins of het afvoeren van slaven naar de droogkamer als een volgend niveau kunnen zien. Als het hier om a.i. gaat functioneert het helemaal anders dan wijzelf. Zijn logica is niet de onze en dat geldt ook voor wat het als waardevol beschouwt.”
“Moet ik het zien als iets donkers dat met een console zijn poppetjes in stelling brengt?”
Merlijn lachte. “Die console zal niet nodig zijn maar de vergelijking klopt wel. Het manipuleert rustig van conceptie tot droogkamer, voegt enkele elementen toe zoals de raids en leert daarvan, of amuseert zich misschien alleen maar. Wie zal het zeggen. Het is lastig gissen met een entiteit die je niet kent. Op zijn niveau heeft dit wel degelijk zin anders bestond het niet. Het zou dan veel efficiënter zijn geweest om de hele populatie weg te vagen. Het gegeven dat het het op deze manier heeft ingericht bewijst dat het zin heeft, dat er een logisch plan achter schuilt.”
“Kunnen wij er iets aan veranderen?”
“Nee!” sprak Merlijn beslist. “Ik ga me niet meten met iets dat ik niet ken, waarvan ik geen idee heb waartoe het in staat is en waarvan ik zelfs niet weet waar te beginnen om er contact mee te maken. Het heeft dit volk overwonnen, zou je kunnen zeggen en het zal ons zonder bedenken in een hoek vegen wanneer het tot de conclusie komt dat wij een bedreiging zijn.”
“Is het dan niet onveilig voor ons om hier te zijn?”
“Toch niet. Op het moment maken wij onderdeel uit van het spel. De onvoorspelbare factor waarmee het rekening moet houden vormt een zekere uitdaging voor zijn strategie. Dat zag je wel toen de slaaf van de tegenpartij jou aantikte en de paniek die vervolgens ontstond. Dat zijn niet vastgelegde spelelementen die het verloop interessanter maken, dus in zekere zin is het blij met onze aanwezigheid, voor zover natuurlijk als het een emotie als blij kan ervaren.”
“Moeten we hier dan nog blijven? Om nog langer naar die copulerende dikzak te moeten kijken…”
Merlijn grijnsde. “Het is evenmin mijn favoriete wereld, al ben ik telkens weer benieuwd of ik er dit maal achter kom of mijn hypothese juist is. Alles wat er te leren valt heb je wel meegekregen. We zullen nog snel afscheid nemen van prins vetbult en dan zijn we ribbedebie”, sprak hij olijk.
“Je wordt melig!”

“Dat gebeurt vanzelf op een plek als deze.”

Merlijn - zwart

Merlijn leek wel ongeduldig om te horen hoe het mij was vergaan.
“Ze hebben er aardig wat gekaapt”, vertelde ik. “Zo blijven er niet veel over voor de buurman.”
Merlijn lachte. “De volgende keer is de buurman aan zet en haalt ongeveer hetzelfde aantal terug. Aan het eind van de balans blijven de kolonies ongeveer even groot. Het maakt hooguit verschil op de genenpoel. Misschien is de uitwisseling nodig om de kolonies in stand te houden.”
“Er is een hogere orde die hen bestuurd, nietwaar?” vroeg ik voorzichtig.
“Het lijkt erop”, zuchtte Merlijn. “Ik kom er niet achter. Maar vertel wat je hebt opgemerkt!”
Ik noemde de zwarte vlekjes en de tovenaar knikte. “Wat denk je?”
“Dat hoopte ik van jou te horen.”
“Ik heb er geen vat op”, gaf Merlijn toe. “Ik kan er geen contact mee maken, snap niet wat er gebeurt waarom ik tot de conclusie ben gekomen dat het in elk geval niet biologisch is of het zou de eerste biologische entiteit moeten zijn waarmee ik niet kan communiceren, maar dat lijkt me onwaarschijnlijk.”
“Wat is het dan wel?”
Hij schokschouderde. “Iets artificieels…” Hij lette op mijn reactie.
“Iets artificieels dat denkende biologische wezens bestuurd…, je bedoelt…, a.i.”, stamelde ik.
“Ik weet het niet”, bekende Merlijn, “maar ik heb geen andere verklaring. Ook de beruchte cyclus, de overgang van kind naar volwassene, wordt gestuurd door een donkere vlek die dan gedurende een langere periode zichtbaar blijft tijdens welke de verandering zich voltrekt. Ik ben er getuige van geweest, min of meer toevallig, want ze laten geen buitenstaanders toe tijdens de overgang. Artificiële Intelligentie zou de verklaring kunnen zijn.”
“Maar wie of wat? Iemand moet het gemaakt hebben!”
“Dat klopt. Wat artificieel is ontstaat niet uit zichzelf. Er zijn ingenieurs en technici nodig geweest om het te construeren. Wie verantwoordelijk zijn zullen we waarschijnlijk nooit weten maar een verklaring kan zijn dat de voorouders van de huidige slaven het hebben ontwikkeld en dat die ontwikkeling hen vervolgens boven het hoofd is gegroeid; dat de gemaakte intelligentie uiteindelijk intelligenter bleek dan zijzelf en het roer overnam…”
Ik gruwde. “Met de huidige samenleving als resultaat.” 
Merlijn knikte. “Het is een hypothese. Bewijzen kan ik het niet, maar het zou kunnen.”
“Frankenstein!” Ik kreeg er een nare smaak van in de mond. “Is dit ons voorland?”
“Het is ieders voorland voor wie niet uitkijkt. Techniek laat zich niet temmen of terugdringen. Dat is gedurende de geschiedenis al vaak bewezen; talloze ongelukken met doden tot gevolg, dus is het logisch dat als je de techniek in de richting van intelligentie manipuleert, je het leert zelfstandig te leren en te handelen het uiteindelijk snellere en efficiëntere denkprocessen ontwikkelt dan diegenen die het hebben bedacht, en zeker als zijn creativiteit louter gericht is op efficiëntie is het denkbaar dat het zijn makers als inefficiënt gaat beschouwen waarna het hen logischerwijs passeert en aan de kant schuift om in een volgend stadium de soort zelf te elimineren of zodanig moduleert dat ze voor eigen doeleinden kan worden aangewend. De mens heeft nooit anders gedaan. Het is onderdeel van zijn evolutie dat het dieren heeft gedomesticeerd, de natuur naar zijn hand heeft gezet, daarom is het evolutionair gezien heel goed mogelijk dat een gecreëerde entiteit die weg verderzet, de biologie overstijgt om zijn eigen evolutionaire pad te bewandelen.”
“De maker doet er niet meer toe!”

“De maker doet er nooit toe, of geloof jij dat iemand als van Gogh om zijn persoon wordt herdacht? De naam is het merk dat aan zijn werk kleeft dat voor hoge bedragen kan worden verhandeld. Van Gogh is niet belangrijk, zijn schilderijen wel. Wat hier is gebeurd is iets soortgelijks want als mijn veronderstelling klopt waren de eerste slachtoffers de generatie van de bedenkers zelf.”

woensdag 19 juli 2017

Merlijn - raid

Het leek inderdaad nog het meest op een spel. Ik liep met het legertje mannelijke slaven mee door talrijke gangen waarin ik nooit alleen de weg terug zou vinden tot we in het stelsel van een van de buren waren. De slaven kenden de weg en het tijdstip: ’s nachts terwijl de meesten op het oppervlak aan het werk waren liepen we een boog onderdoor waar de voorraad te bevruchten slavinnen wachtte. Ik keek toe, nam niet deel aan het veroveren maar bestudeerde wat er gebeurde.
De eerste slaaf legde zijn hand op de schouder van de slavin die het dichtst bij de ingang zat. Ze keek berustend naar hem omhoog en volgde gedwee door de gangen terug naar de verblijven van ‘onze’ prins. Een tweede volgde, een derde, enzovoorts. De slaven hoefden geen moeite te doen, integendeel, het leek wel of de slavinnen blij waren hier weg te kunnen om zich te vervoegen bij de harem van de concurrerende monarch.
Ik lette goed op en bij elke handoplegging dacht ik iets te zien; kort en donker, alsof de aangetikte werd gemerkt met zoiets als het Kaïnsteken of een ander merkwaardig symbool dat zich heel even ter hoogte van de kruin manifesteerde: een inktvlekje dat ook meteen weer oploste. Het ontstond niet in mijn verbeelding, al dacht ik dat de eerste keer, als een vlekje op mijn eigen oog, maar het herhaalde zich telkens zodra de vingertoppen de schouder raakten.
Er was nog iets opvallends: De slavinnen zagen de slaven binnenkomen maar bleven heel rustig op hun plaats, leken te wachten op hun beurt om aangetikt te worden om vervolgens op te staan en te volgen.
In geen tijd was het vertrek leeg waarna we ons naar een voedsterkamer begaven waar de kinderen van baby tot peuter werden verzorgd en opgeleid door een klein leger slavinnen. De kinderen werden met rust gelaten, de slavinnen ondergingen hetzelfde lot als hun zusters en hoewel de hele operatie geruisloos verliep waren we blijkbaar toch niet onopgemerkt gebleven.
Plotseling verschenen er slaven van de aangevallen partij die zich te weer stelden en de aanvallers probeerden te verdrijven. Dit ging op dezelfde manier. Wie het eerst tikte was de klos, maar de leden van ‘ons eigen’ leger waren handig in het ontwijken. Dit keer geen berustend afwachten maar duiken, springen en terugwijken, proberen de ander voor te zijn en nu verdwenen er ook mannelijke slaven van de tegenpartij naar ‘onze’ onderkomens terwijl er veel minder van de aanvallers het toneel verlieten.
Ik stond afzijdig en toch raakte een slaaf mijn schouder. Ik keek hem aan. Hij schrok, want er gebeurde niets, realiseerde zich toen dat ik kleren droeg en panikeerde.
Hij schreeuwde een waarschuwing die ik niet verstond maar wel degelijk begreep. Er was een indringer, een mens, en misschien was ik wel niet de enige.
De verdedigers verstijfden en groepten samen en lieten zich zonder verder verzet aanraken door de aanvallers om afgevoerd te worden naar een bekend lot, want ik veronderstelde dat hun leven niet wezenlijk veranderde, alleen de plaats en de heerser die zij dienden, maar deed dat er wat toe?

De aanvallers vonden blijkbaar dat ze genoeg buit hadden verzameld. De leider wenkte en met de laatst veroverde slaven tussen ons in marcheerden we in gelid terug naar de eigen gangen waar niets erop wees dat wij terugkeerden van een actie. Geen fanfare, geen slavenhaag die hosanna scandeerde na een succesvol volbrachte raid. De gangbare stilte en rust, ook wanneer we leden van het eigen volk passeerden die niet eens opkeken omdat wij voorbij kwamen. Het hoorde blijkbaar bij de dagelijkse bezigheden het over en weer roven van individuen om de eigen rangen te versterken en die van de opponenten te verzwakken.

dinsdag 18 juli 2017

Small Heath mating

click pic to enlarge

spaanse vlag op koninginnekruid - jersey tiger on hemp-agrimony, A. canal Kanne (B)





gehakkelde aurelia op wilde marjolein - comma on oregano, A. canal Kanne (B)

aarmunt - spearmint, Jeker river Kanne (B)

waterhoen kuiken - moorhen chick, Jeker river Kanne (B)



rode soldaatjes en onbestippeld LHbeestje op boerenwormkruid - cantharis rufa + ladybug on tansy

landkaartje op wilde marjolein - map on oregano, Kanne field (B)




parende hooibeestjes - meting small heath, Kanne field (B)







Kanne (B)

Neercanne (NL)

sleedoornpage (v) - brown hairstreak (f) - Caestert plateau (B)

Caestert farm (B)

Caestert plateau (B)

bosrank - old man's beard, Caestert plateau (B)

kleine klis - lesser burdock, Caestert plateau (B)

gehakkelde aurelia op vlinderstruik - comma on buddleja, Caestert plateau (B)

bont zandoogje - speckled wood, Caestert plateau (B)

groene specht - green woodpecker, Caestert plateau (B)

Kanne (B)

Canner berg hill (NL)

wijngaardslak - roman snail, Cannerberg hill (NL)

Merlijn - eten

“Zeker bij de opvolger geweest”, smaalde de prins toen ik terugkwam. “Ik zei het je toch. Er is niks te zien!”
Ik knikte. “Hoe komt het dat kinderen hier gedurende een cyclus volwassen worden?”
De Duistere schrok zichtbaar. “Eh, dat is gewoon zo”, haperde hij even. Ik zag hoe opmerkzaam Merlijn naar mij keek. “Ik raad je aan mee op raid te gaan”, sprak de vorst snel. “Dat is leerzaam.”
“Op raid?”
“Slavinnen roven bij de buren”, grijnsde Merlijn.
“Nee dank je. Aardig dat je het aanbiedt”, reageerde ik nogal sarcastisch.
“Ik zou ja zeggen als je wilt leren”, raadde Merlijn. Ik keek hem verbaasd aan. “Als je wilt weten hoe het klokje hier tikt is het een welkome aanvulling. Bovendien volkomen ongevaarlijk. Geen doden of gewonden. Het is een spel te vergelijken met tikkertje. Je raakt een slavin aan en ze heeft geen andere keus dan gewillig met je mee te lopen…”
“Waarom alleen slavinnen?”
“Omdat het mes aan twee kanten snijdt. Meer nazaten voor deze prins, minder voor zijn opponent. De waarde ligt hier bij de vrouw, niet bij de man”, grijnsde de tovenaar. Ik keek hem vreemd aan. Ik was het niet gewoon om flauwe grapjes van hem te horen. “Doe het nou maar!” raadde hij nadrukkelijk.
“Vooruit dan maar.”
“Etenstijd!” De prins likkebaardde. “Jullie slurpen toch zeker een tuitje mee?”
“Nee dank je…”
Merlijn maakte een gebaar om mij het zwijgen op te leggen. “Hoe vaak moet ik nog herhalen dat mensen alleen hun eigen voedsel verdragen.”
De prins zweeg, keek zelfs een beetje schuldig. “Ik onthoud niet altijd alles”, verontschuldigde hij zich.
Ik was blij met Merlijn’s ranseltje al bevatte het niet meer dan een voorraadje smakeloos astronautenvoer. Na wat ik over de bereiding hier wist… 
Het was sowieso lastig de eetlust te bewaren terwijl ik naar de prins keek die door twee slavinnen werd gevoed. Ze hielden om beurten een tamelijk flinke buidel op met aan het uiteinde een tuit: de uitvergroting van een slagroomspuit waaraan de prins verzaligd slurpte en lebberde, leek hij zijn omgeving vergeten, zelfs de copulatie stopte tijdens het voeren. Dik en vadsig, zag ik als het ware hoe de smurrie in hem liep en hem nog nog meer opvulde. Lopen kon de kolos allang niet meer, zijn uitwerpselen liepen rechtstreeks in een put waarop hij zat, een uit zacht materiaal gefabriceerde ring waarop zijn blote kont rustte.
Merlijn wist dat de monarch tijdens het voeden van de wereld was, dat zijn zintuigen, behalve de smaak, niet thuis waren, en keek mij aan. “Wat vond je van de opvolger?”
“Die is kierewiet”, antwoordde ik oneerbiedig en wrevelig. Deze wereld begon mij meer en meer op de zenuwen te werken.
De tovenaar grinnikte. “Ook dat wordt rechtgezet tijdens de eerste cyclus van de tweede eenheid, al komt het nooit helemaal goed zoals je aan hem hebt gemerkt.”
“Wat is het met die overgang? Het kan helemaal niet en toch is het zo.”
“Niet uit te leggen. Je moet het ervaren. Ga daarom maar mee op raid als je het geheim wilt achterhalen.”
Ik knikte. “Iedereen hier mist toch iets als je zomaar de meest belangrijke leertijd van je jeugd overslaat?”
“Zeker! Of het de meest belangrijke is daar valt over te discussiëren. Zonder de inprenting van de eerste levensjaren redt een biologisch wezen het niet, maar ik begrijp wat je bedoelt en je hebt gelijk. Aan elk individu zijn meerdere steekjes los en dat is precies waarom het functioneert. Het is de meest volmaakte dociele kudde die ik ken en toch zijn ze allemaal handelingsbekwaam en kunnen zelfs af en toe heel wijs voor de dag komen.”
“Is het een dekmantel?”

“Zoiets. Je zult het wel ontdekken.”

maandag 17 juli 2017

nothing spectacular @ Albert canal Vroenhoven (B)

click pic to enlarge

Atalanta - Red Admiral

Bruin Blauwtje op Rolklaver - Brown Argus on Birdsfoot's Trefoil


Eekhoorntjesbrood - Penny Bun

Icarusblauwtje (v) op Rolklaver - Commen blue (f) on Trefoil





Bruin Dikkopje - Dingy Skipper






Icarusblauwtje - Common Blue



Bleek Blauwtje - Chalkhill Blue

Grijze Zandbij op Koninginnekruid - Andrena Vaga on Hemp-agrimony


Wilde Pruim - Wild Prunus

Kleine Tennisbloem - Suncups


Hoornaar op Koninginnekruid - Hornet on Hemp-agrimony


Spaanse Vlaggen - Jersey Tigers















Hoornaar - Hornet


Spaanse Vlag - Jersey Tiger

Bruin Blauwtje op Klaver - Brown Argus on Clover


Bruine Daguil op Luzerne - Burnet Companion Moth on Alfalfa


Icarusblauwtje (v) op Luzerne - Common Blue (f) on Alfalfa




Klein Koolwitje - Small White



Icarusblauwtje op Wilde Marjolein - Common Blue on Oregano

Late Guldenroede - Tall Goldenrod

Bruine Daguil op Rolklaver - Burnet Companion Moth on Trefoil

Bruin Dikkopje op Rolklaver - Dingy Skipper on Birdsfoot's Trefoil

op Luzerne - on Alfalfa



Zwarte Bij op Bitterkruid - German Black Bee on Picris

Dwergblauwtje op Salie - Small Blue on Sage






Geaderd Witje - Green-veined White

Akkerparelmoervlinder - Weaver's Fritillary

Spaanse Vlag op Koninginnekruid - Jersey Tiger on Hemp-agrimony

Hooibeestje op Koninginnekruid - Small Heath on Hemp-agrimony

Landkaartje - Map

Koninginnepage op Basterd Klaver - Swallowtail on Clover

Sint-Jansvlinder - Six-spot Burnet

Spannertje - Small Wave

Keizersmantel op Wilde Marjolein - Silver-washed Fritillary on Oregano

Dambordje op Wilde Marjolein - Marbled White on Oregano

Vlasbekje - Toadflax

Icarusblauwtje op Wilde Marjolein - Common Blue on Oregano



Gehakkelde Aurelia op Grote Brandnetel - Comma on Stinging Nettle