Follow by Email

donderdag 20 juli 2017

Merlijn - a.i.

“Maar wat speelt hier dan? Ik bedoel, wat heeft een intelligentie eraan om, zeg maar, een aantal statische kolonies in te richten die niet meer doen dan zich vermenigvuldigen en zichzelf in stand houden? Ik zie geen hoger plan, niets bruikbaars.”
“Wat is het hogere plan of bruikbare achter een spel? Het scherpt de vermogens van bijvoorbeeld aanval en verdediging. Het heeft een stimulerend effect op wat van belang wordt geacht zoals behendigheid, tactiek…”
“Beweer je dat de slaven pionnen in een spel kunnen zijn?”
Merlijn knikte. “Wat anders? Er is zeker geen sprake van evolutie bij de slaven of de prins, al zou je de wisseling van een prins of het afvoeren van slaven naar de droogkamer als een volgend niveau kunnen zien. Als het hier om a.i. gaat functioneert het helemaal anders. Zijn logica is niet de onze en dat geldt ook voor wat het als waardevol beschouwt.”
“Moet ik het zien als iets donkers dat met een console zijn poppetjes in stelling brengt?”
Merlijn lachte. “Die console zal niet nodig zijn maar de vergelijking klopt wel. Het manipuleert rustig van conceptie tot droogkamer, voegt enkele elementen toe zoals de raids en leert daarvan, of amuseert zich misschien alleen maar. Wie zal het zeggen. Het is lastig gissen met een entiteit die je niet kent. Op zijn niveau heeft dit wel degelijk zin anders bestond het niet. Het zou dan veel efficiënter zijn geweest om de hele populatie weg te vagen. Het gegeven dat het het op deze manier heeft ingericht bewijst dat het zin heeft, dat er een logisch plan achter schuilt.”
“Kunnen wij er iets aan veranderen?”
“Nee!” sprak Merlijn beslist. “Ik ga me niet meten met iets dat ik niet ken, waarvan ik geen idee heb waartoe het in staat is en waarvan ik zelfs niet weet waar te beginnen om er contact mee te maken. Het heeft dit volk overwonnen, zou je kunnen zeggen en het zal ons zonder bedenken in een hoek vegen wanneer het tot de conclusie komt dat wij een bedreiging zijn.”
“Is het dan niet onveilig voor ons om hier te zijn?”
“Toch niet. Op het moment maken wij onderdeel uit van het spel. De onvoorspelbare factor waarmee het rekening moet houden vormt een zekere uitdaging voor zijn strategie. Dat zag je wel toen de slaaf van de tegenpartij jou aantikte en de paniek die vervolgens ontstond. Dat zijn niet vastgelegde spelelementen die het verloop interessanter maken, dus in zekere zin is het blij met onze aanwezigheid, voor zover natuurlijk als het een emotie als blij kan ervaren.”
“Moeten we hier dan nog blijven? Om nog langer naar die copulerende dikzak te moeten kijken…”
Merlijn grijnsde. “Het is evenmin mijn favoriete wereld, al ben ik telkens weer benieuwd of ik er dit maal achter kom of mijn hypothese juist is. Alles wat er te leren valt heb je wel meegekregen. We zullen nog snel afscheid nemen van prins vetbult en dan zijn we ribbedebie”, sprak hij olijk.
“Je wordt melig!”

“Dat gebeurt vanzelf op een plek als deze.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen