Follow by Email

zondag 12 augustus 2012

WANDERBACH page 88 – 89 (end of chapter 8)


It moves Tork. He doesn’t know why but something tells him that it would be their biggest punishment if he refuses. ‘No boys’ he softly responds.
It shall be a long way to liberate this people but he is prepared to commit to bring it closer at least, and he understands the responsibility. Impossible to leave the town halfway and throw it back into slavery under a ruler that will follow him up without any doubt. If he starts he has to finish until they can manage themselves without handing them over to a new arbiter even harder to endure after tasting freedom. On top he has to look for possibilities to get away and when found he will see: out of here, but at the same time leaving the people in relative harmony.  

page 89

Het ontroert Tork. Hij weet niet waarom maar iets zegt dat het hun grootste straf is als hij weigert. ‘Geen jongens’; zegt hij zacht.
Het zal een lange weg worden dit volk te bevrijden maar hij is bereid zich in te zetten om het tenminste dichterbij te brengen, en hij begrijpt de verantwoording. Onmogelijk om de stad halfweg in de steek te laten en terug te gooien in slavernij onder de heerser die ongetwijfeld na hem komt. Als hij eraan begint zal hij het moeten afmaken totdat ze zichzelf kunnen besturen zonder hen over te leveren aan een nieuwe willekeur nog harder om te dragen nadat ze vrijheid proefden. Bovendien moet hij mogelijkheden zoeken hier weg te komen en zodra hij dat heeft gevonden zal hij wel zien: hier vandaan maar tegelijk de bevolking in betrekkelijke harmonie achterlaten.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten