Follow by Email

zaterdag 11 augustus 2012

WANDERBACH page 87


The girls nod while their faces express fear for new decrees. ‘Then I want everybody to be equal!’ Tork echoes prevailing.
A deep silence falls until one of the girls looks up carefully.
- ‘What do you mean, Lord?’
- ‘I am responsible for management, but as one of yours. Not as a sovereign ruler but because it is my duty to see that everything goes smooth. The festivities stay until I think of something more meaningful. What I don’t want are a people of slaves that wait for orders ...’ To his surprise the girls start to cry.
- ‘That’s impossible’; left wails. ‘We are slaves, Lord! That’s how it always has been. We have to obey and if somebody can’t or doesn’t want he has to fight you. That’s the law!’
- ‘Not anymore! That is an order! I will bring a council to life to help create meaningful tasks and I ask you to tender persons who know the town life through and through and have the flexibility to propose changes. A good start would be those who didn’t agree anyhow with the policy and would have stood up if they could have defeated the twins.’ Tork looks alternately at his seconds. ‘Stop wailing. It is exciting to try something new.’
Now it is an order they both swallow frenetic.
- ‘Is it allowed still serving you, Lord?’ Again it is left. A tradition for centuries cannot be broken at once and that’s why he smiles.
- ‘You’ll be my personal assistances. I will need your advice and what you know about the town.’
- ‘We are to serve you day and night, but if you rather prefer boys…..’

De meisjes knikken terwijl hun uitdrukking angst voor nieuwe verordeningen verraadt. ‘Dan wil ik dat iedereen gelijk is!’; galmt Tork triomfantelijk.
Er valt een roerloze stilte tot één van de meisjes voorzichtig opkijkt.
- ‘Wat bedoelt u, Heer?’
- ‘Ik ben verantwoordelijk voor het bestuur, maar als één van jullie. Niet als oppermachtig heerser maar omdat het mijn taak is ervoor te zorgen dat alles harmonieus verloopt. De feesten blijven tot ik iets zinvollers bedenk. Wat ik niet wil is een volk van slaven dat op bevelen wacht ...’ Tot zijn verbazing beginnen de meisjes te huilen.
- ‘Dat kan niet’; jammert links. ‘Wij zíjn slaven, Heer! Zo is het altijd geweest. Wij moeten gehoorzamen en als iemand dat niet kan of wil zal hij met u moeten vechten. Zo is de wet!’
- ‘Niet meer! Dat is een bevel! Ik zal een raad in het leven roepen om te helpen zinvolle taken te bedenken en ik vraag jullie mensen voor te dragen die het functioneren van de stad door en door kennen en over de flexibiliteit beschikken veranderingen voor te stellen. Een goed begin zijn wie het toch al niet eens waren met het beleid en daarom heimelijk in opstand wilden komen als ze de tweeling hadden kunnen verslaan.’ Tork kijkt om beurten naar zijn secondanten. ‘Stop met jammeren. Het is spannend iets nieuws te proberen.’
Nu het een opdracht is slikken ze allebei krampachtig.
- ‘Mogen wij u wel blijven dienen, Heer?’ Het is opnieuw links. Een eeuwenlange traditie kan niet zomaar worden verbroken en daarom glimlacht hij.
- ‘Jullie blijven mijn persoonlijke assistentes. Ik zal jullie raad en wat jullie over de stad weten nodig hebben.’
- ‘Wij zijn er om u dag en nacht van dienst te zijn, maar als u liever jongens wilt…..’  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten