Follow by Email

dinsdag 15 mei 2012

WANDERBACH page 6


In spite of the solid stick he slips repeatedly. It is the crumbling situation of where he walks which is the reason for the troublesome low speed. Not for the first time it looks so desperate that he wonders if they will survive. If he could he would zip them back, at home on the couch with a cool beer, but he knows that the suffering now will fade fast and after a couple of weeks new plans will rise for a next trip. It is this uncertainty which plugs the adventure and brings the unexpected that stays as a memory which will inspire him for a following expedition.
The dogs like it and again they utterly run ahead. They won’t complain, even after the water is totally finished they will follow and avail until they collapse.
The ultimate journey? A pity perhaps, but it was worth it. He doesn’t belong to the kind that gets his excitement out of a soccer game on TV, the world is too wide and beautiful for not to see it through own eyes.
Nonsense!
It’s about adventure, the unknown and unexpected where some search for in the pub where it is so predictable that the hangover is not only a too much of alcohol. The world with all its beauty is not where he is after. Like the early explorers he is not interested in the shape of the mountains or how green the vegetation is. Not the variation, from which there is enough at home, but what he experiences by forcing and looking for those areas only discovered by inhabitants. On foot, together with the dogs; his roof just a tent carried on his back. Not the distance, because by car or even bike he would travel faster. It is about the untouched where no means of transport can follow and that almost deserted of life nevertheless the life is he looks for.

Ondanks de stevige stok glijdt hij herhaaldelijk uit en het is het brokkelige waar hij gaat dat verantwoordelijk is voor het zorgwekkend lage tempo. Niet voor het eerst dat de situatie zo precair is dat hij zich afvraagt of hij er heelhuids doorheen komt. Als hij kon zou hij hen terug flitsen, thuis op de bank met een koud pilsje, en toch weet hij dat deze ontberingen snel vervagen en hij na een paar weken weer rondloopt met plannen voor een volgende tocht. Juist onzekerheid lardeert het avontuur en brengt hem naar het onverwachte dat als herinnering blijft, hem opwekt een volgende expeditie te ondernemen.
De honden vinden het heerlijk en rennen alweer uitgelaten vooruit. Van hen zal hij geen klacht horen, zelfs niet als het water werkelijk opraakt, dan nog zullen zij zich voortslepen en hem bijstaan tot ze erbij neervallen.
De ultieme reis? Jammer wellicht, maar het was het waard. Hij hoort nu eenmaal niet bij het soort dat zijn opwinding haalt uit een tam spelletje voetbal op de buis. De wereld is te uitgestrekt en mooi om niet met eigen ogen te zien.
Onzin!
Het is het avontuur, het onbekende en onverwachte dat thuis in de kroeg wordt gezocht waar het zo voorspelbaar is dat de kater niet alleen komt van een teveel aan alcohol. De wereld met al zijn moois zal hem een zorg zijn. Net als vroegere ontdekkingsreizigers is hij niet geïnteresseerd in de vorm van de bergen of hoe groen de planten zijn. Niet de variatie, want daarvan is er genoeg in de omgeving thuis, maar wat hij meemaakt, dat hij afdwingt door juist die gebieden te zoeken die alleen door inboorlingen werden betreden. Te voet, samen met de honden, het onderkomen een tent die hij op zijn rug gesjord meezeult. Niet de afstand, want met de auto of zelfs met de fiets zou het sneller gaan, maar het ongerepte waar geen vervoermiddel kan komen en dat haast verstoken van leven toch het leven is dat hij zoekt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen